دانشگاه خوارزمی زمین شناسی مهندسی 2228-6837 20 1 2026 07 26 Determining land subsidence rate and its relationship with groundwater level decline using satellite data in the Damghan aquifer تعیین نرخ فرونشست زمین و ارتباط آن با افت سطح آب زیرزمینی با استفاده از داده‌های ماهواره‌ای در آبخوان دامغان 1 14 11647 10.22034/JEG.2026.20.1.1020151 FA اکرم السادات قدمی دانشگاه دامغان هوشنگ خیری دانشگاه دامغان ابراهیم رحیمی دانشگاه دامغان Journal Article 2026 07 26 Land subsidence is one of the major geomorphological hazards in arid and semi-arid regions. It is primarily caused by excessive groundwater extraction. In such areas, a decline in groundwater levels can lead to the irreversible compaction of fine-grained layers, a reduction in storage capacity, and damage to critical infrastructure. This study aims to monitor the rate of land subsidence in the Damghan aquifer and analyse its relationship with groundwater decline, using satellite data, piezometric information and field evidence. The study area covers part of the Damghan aquifer in Semnan Province, spanning approximately 1,522 km². It contains an unconfined aquifer within heterogeneous alluvial deposits. The dataset includes Sentinel-1A images from 2017 to 2021, records from 38 observation wells from 2017 to 2022, and drilling logs from 13 exploitation boreholes. The results indicated that the decline in groundwater levels in the central and south-eastern parts of the aquifer reached 5 metres, with an average annual rate of approximately 0.33 metres. Radar interferometry maps confirmed an average Analysis of soil texture and saturated thickness revealed that zones with higher percentages of clay and silt are more sensitive to groundwater decline. Even small drawdowns in boreholes containing fine-grained sediments resulted in noticeable subsidence, whereas boreholes containing coarse-grained sediments showed limited deformation. Field evidence, including casing protrusion in piezometer wells of up to 27 cm, the formation of initial sinkholes and changes in natural drainage patterns, highlights the practical implications of this phenomenon. The findings of this study demonstrate that, in interaction with geological characteristics and soil texture, groundwater decline is the main driver of subsidence in the Damghan aquifer. Therefore, continuous groundwater monitoring and targeted management of exploitation are essential to mitigate risks and ensure the region's environmental and economic sustainability. فرونشست زمین یکی از مخاطرات ژئومورفولوژیکی مهم در مناطق خشک و نیمه‌خشک محسوب می‌شود که عمدتاً ناشی از برداشت بی‌رویه از منابع آب زیرزمینی است. در چنین مناطقی، افت سطح آب موجب فشردگی غیرقابل برگشت لایه‌های ریزدانه، کاهش ظرفیت ذخیره‌سازی آب و آسیب به زیرساخت‌های حیاتی می‌گردد. هدف این پژوهش، پایش نرخ فرونشست زمین در آبخوان دامغان و تحلیل ارتباط آن با افت سطح آب زیرزمینی با استفاده از داده‌های ماهواره‌ای، اطلاعات پیزومتری و شواهد میدانی است. منطقه مورد مطالعه بخشی از آبخوان دامغان در استان سمنان با وسعتی حدود ۱۵۲۲ کیلومتر مربع است که میزبان یک آبخوان آزاد در میان نهشته‌های آبرفتی ناهمگن می‌باشد. داده‌های مورد استفاده شامل تصاویر Sentinel-1A در بازه ۲۰۱۷ تا ۲۰۲۱، اطلاعات ۳۸ چاه مشاهده‌ای طی سال‌های 1396تا 1402، و لاگ‌های حفاری ۱۳ گمانه بهره‌برداری بوده است. نتایج نشان داد که افت سطح آب زیرزمینی در بخش‌های مرکزی و جنوب‌شرقی آبخوان تا 5 متر و با نرخ متوسط سالانه حدود 0/33 متر رخ داده است. نقشه‌های تداخل‌سنجی راداری نرخ متوسط فرونشست را حدود 0/32 متر در همین نواحی تأیید کردند. تحلیل بافت خاک و ضخامت لایه‌های اشباع نشان داد که مناطق با درصد بالای رس و سیلت حساسیت بیشتری به افت آب دارند و در گمانه‌هایی با ریزدانه بالا حتی افت‌های کوچک نیز منجر به نشست محسوس شده است، در حالی‌که در گمانه‌های با ریزدانه ناچیز نشست محدود بوده است. شواهد میدانی شامل بیرون‌زدگی لوله‌های جدار چاه‌های پیزومتری تا حدود ۲۷ سانتی‌متر، فروچاله‌های اولیه و تغییر در الگوی زهکشی طبیعی، ابعاد عملی این پدیده را برجسته می‌سازد. یافته‌های این پژوهش نشان می‌دهد که افت سطح آب زیرزمینی در تعامل با ویژگی‌های زمین‌شناسی و بافت خاک عامل اصلی بروز فرونشست در آبخوان دامغان است و پایش مستمر منابع آب زیرزمینی و مدیریت هدفمند بهره‌برداری برای کاهش مخاطرات و حفظ پایداری زیست‌محیطی منطقه ضروری است.

https://jeg.khu.ac.ir/article_11647_553a1099bf1a5568f3e6153e44dbd6c7.pdf

دانشگاه خوارزمی زمین شناسی مهندسی 2228-6837 20 1 2026 06 22 A Field-Based Investigation of Land Subsidence Indicators in Alborz Province, Iran مطالعه میدانی شواهد صحرایی از علائم فرونشست در استان البرز 11043 FA علی قنبری دانشگاه خوارزمی محمد نخعی دانشگاه خوارزمی سعید کلانی سازمان مدیریت و برنامه ریزی استان البرز حمیدرضا عزیزی سازمان مدیریت و برنامه ریزی استان البرز Journal Article 2026 06 08 Land subsidence represents a multifaceted geotechnical hazard that exerts profound impacts on environmental stability, infrastructure resilience, and socio-economic security. This research presents a systematic field-based assessment of subsidence manifestations across the Hashtgerd, Eshtehard, and Karaj plains in Alborz Province, derived from extensive surveys conducted during the spring and summer of 2025. Diagnostic indicators—including extensional and compressional ground fissures, localized structural deformations, wellhead displacements, large-scale surface cracks, and variations in groundwater levels—were systematically documented. The Hashtgerd plain, particularly the Saeidabad, Sepehr, and Najmabad areas, exhibited the highest density of subsidence evidence, encompassing progressive surface settlements, widespread fissuring, and instability of near-surface strata. In the Eshtehard plain, structural cracking in school buildings, ground ruptures adjacent to transmission towers, and failures in retaining walls were frequently observed. Deep surface fissures were also identified in the Fathabad region, situated between Eshtehard and Buin Zahra. Conversely, despite significant groundwater withdrawal, field surveys in parts of the Karaj plain revealed no pronounced subsidence indicators. The findings highlight a strong spatial correlation between the severity of subsidence and geological heterogeneity, unregulated groundwater exploitation, and the absence of smart metering systems in wells. This study underscores the urgent need for integrated monitoring frameworks, adaptive management strategies, and the application of advanced remote sensing technologies to mitigate and control the expansion of land subsidence in Alborz Province. فرونشست زمین به‌عنوان یکی از مخاطرات پیچیده ژئوتکنیکی، تهدیدی جدی برای امنیت طبیعی، اجتماعی و اقتصادی استان البرز محسوب می‌شود. در این مقاله، با استناد به شواهد میدانی گردآوری‌شده در دشت‌های هشتگرد، اشتهارد و کرج طی فصول بهار و تابستان سال ۱۴۰۴، علائم صحرایی فرونشست مورد ارزیابی قرار گرفته است. علائمی نظیر ترک‌های کششی و فشاری در سطح زمین، نشست موضعی در سازه‌ها، جابجایی دهانه چاه‌ها، شکاف‌های سطحی عمیق، و تغییر در سطح آب‌های زیرزمینی به‌عنوان نشانه‌های کلیدی فرونشست شناسایی شده‌اند. نتایج حاصل نشان می‌دهد که دشت هشتگرد، به‌ویژه در مناطق سعیدآباد، سپهر، و نجم‌آباد، دارای بیشترین شواهد صحرایی از جمله نشست‌های پیوسته، شکافهای سطحی و لایه‌های ناپایدار سطحی است. در دشت اشتهارد نیز شواهد متعددی از ترکخوردگی در ساختمان مدارس، شکاف در سطح زمین و در اطراف دکلهای برق، و دیواره‌های سازه‌ای مشاهده شده است. همچنین شکافهای عمیقی در منطقه فتحآباد (حدفاصل اشتهارد و بویین زهرا) به وقوع پیوست است. با این حال، در بخش‌هایی از دشت کرج، علی‌رغم برداشت قابل‌توجه از منابع آب زیرزمینی، علائم صحرایی مشهودی از فرونشست دیده نشده است. بررسی‌ها حاکی از آن است که توزیع مکانی و شدت فرونشست رابطه مستقیمی با ویژگی‌های زمین‌شناسی، بهره‌برداری غیرمجاز از آب‌های زیرزمینی، و عدم تجهیز چاه‌ها به کنتور هوشمند دارد. این مطالعه ضمن ارائه تصویری عینی از وضعیت فرونشست در استان البرز، بر لزوم پایش مستمر، تدوین راهکارهای مدیریتی تلفیقی، و استفاده از فناوری‌های سنجش از دور برای کنترل و پیشگیری از گسترش این پدیده تأکید می‌کند.

https://jeg.khu.ac.ir/article_11043_8e99cbf1c0c904e0c58e043da2e993c5.pdf

دانشگاه خوارزمی زمین شناسی مهندسی 2228-6837 20 1 2026 06 08 A Comprehensive Study on the Effects of Geometric and Geomechanical Parameters on Crown Pillar Behavior during the Transition from Open-Pit to Underground Mining بررسی تاثیر پارامترهای هندسی و ژئومکانیکی بر رفتار لنگه‌ی تاج در گذار از معدنکاری روباز به زیرزمینی 32 47 11044 10.22034/JEG.2026.20.1.101085 FA سلمان شمس الدینی مطلق دانشگاه صنعتی اصفهان سعید مهدوی دانشگاه صنعتی اصفهان Journal Article 2026 06 08 Due to the deepening of open-pit mines and the associated environmental considerations, the current era has been called the "return to underground mining period." One of the fundamental considerations in the transition from open-pit to underground mining is the design of crown pillars based on economic and technical considerations. As result of uncertainties in this research topic, the present study employs three-dimensional numerical simulation to investigate the interactive effects of geometric and geomechanical parameters on crown pillar behavior during the transition to underground mining. The pillar behavior was evaluated based on displacement magnitude and plastic zone volume of the pillar. The results of the numerical simulation showed that geometric parameters play a much more significant role than rock mechanical properties. Among geometric parameters, the pillar dimension index (product of pillar thickness and span) and crown pillar span have a decisive role in controlling pillar behavior. From a geomechanical perspective, within the range of variations considered in this research, rock elastic modulus was identified as the influential parameter on crown pillar behavior, which controls crown pillar behavior with a critical value of 7 GPa. The crown pillar span, as the second most influential parameter, can predict crown pillar displacement with a correlation coefficient of 0.83, and the pillar dimension index can estimate the plastic zone volume in the pillar with 20% accuracy. با توجه به عمیق شدن معادن روباز و ملاحظات زیست محیطی ناشی از آن، دوران حاضر را دوره بازگشت به معدن‌کاری زیرزمینی نامیده‌اند. یکی از ملاحظات اساسی در گذر از معدنکاری روباز به زیرزمینی، طراحی لنگه‌ی تاج بر اساس ملاحظات اقتصادی و فنی است. با توجه به عدم قطعیت‌های موجود در این زمینه، پژوهش حاضر با بهره‌گیری از شبیه‌سازی سه‌بعدی عددی به بررسی تاثیرات متقابل پارامترهای هندسی و ژئومکانیکی بر رفتار لنگه‌ی تاج در گذار به معندکاری زیرزمینی پرداخته است. رفتار لنگه با توجه به مقدار جابه‌جایی و حجم زون پلاستیک در لنگه مورد ارزیابی قرار گرفته است. نتایج تحلیل نشان داد که، پارامترهای هندسی نقش بسیار مهم‌تری نسبت به خصوصیات مکانیکی سنگ ایفا می‌کنند. در میان پارامترهای هندسی، شاخص ابعاد لنگه (حاصل‌ضرب ضخامت و دهانه لنگه) و دهانه‌ی لنگه‌ی تاج نقش تعیین‌کننده‌ای در کنترل رفتار لنگه دارند. از دیدگاه ژئومکانیکی، در دامنه‌ی تغییرات لحاظ شده در این پژوهش، مدول الاستیسیته سنگ به ‌عنوان پارامتر تاثیرگذار بر رفتار لنگه‌ی تاج شناسایی شد که با مقدار بحرانی 7 گیگاپاسگال، رفتار لنگه تاج را کنترل می‌کند. دهانه‌ی لنگه‌ی تاج به عنوان دومین پارامتر تاثیر‌گذار قادر است با ضریب همبستگی 83/. میزان جابه‌جایی لنگه‌ی تاج را پیش‌بینی کند و شاخص ابعاد لنگه با دقت 20 درصد قادر است حجم زون پلاستیک در لنگه را برآورد کند.

https://jeg.khu.ac.ir/article_11044_d7da8f9d99e5ed3ac7ab00568ae36915.pdf

دانشگاه خوارزمی زمین شناسی مهندسی 2228-6837 20 1 2026 06 08 Comparative Analysis of Probabilistic Slope Stability Analysis Using PLAXIS LE V21, GeoStudio 2024, and Slide2 تحلیل مقایسه‌ای آنالیز احتمالاتی پایداری شیب با استفاده از نرم‌افزارهای Plaxis LE V21 ، GeoStudio 2024 و Slide2 15 31 11045 10.22034/JEG.2026.20.1.1018843 FA سیدعلی اصغری دانشگاه صنعتی خاتم الانبیاء بهبهان Journal Article 2026 06 08 The present study systematically compares probabilistic slope stability analysis using three widely used geotechnical engineering software packages: PLAXIS LE V21, GeoStudio 2024 (SLOPE/W module), and Slide2. Given the critical importance of risk assessment and the inherent uncertainty in soil parameters, probabilistic analysis has emerged as an essential approach for quantifying uncertainties and calculating key metrics such as probability of failure and reliability index. This research evaluates the capabilities, accuracy, efficiency, and limitations of each software by performing identical analyses on three distinct scenarios (homogeneous soil, three-layered soil, and pseudo-static conditions) while employing ten common limit equilibrium methods. The results demonstrate that all three software packages are capable of conducting probabilistic analyses with acceptable accuracy; however, each offers distinct strengths: Slide2 is ideal for complex risk analyses due to its specialized tools and advanced graphical visualizations; GeoStudio is better suited for routine projects owing to its intuitive user interface and seamless integration with other modules; and PLAXIS LE excels in computationally demanding problems through its high numerical accuracy and hybrid finite element limit equilibrium (FELA) approach. This study provides practical guidance for engineers in selecting the most appropriate software based on project complexity, required accuracy, and available resources. It also emphasizes the advantages of probabilistic approaches over traditional deterministic analyses in effective risk management. مقاله حاضر به مقایسه سیستماتیک تحلیل احتمالاتی پایداری شیب با استفاده از سه نرم‌افزار رایج در مهندسی ژئوتکنیک، یعنی Plaxis LE V21، GeoStudio 2024 (ماژول SLOPE/W) و Slide2 می‌پردازد. با توجه به اهمیت ارزیابی ریسک و ماهیت ذاتی عدم قطعیت در پارامترهای خاک، تحلیل احتمالاتی به عنوان رویکردی ضروری برای کمّی‌سازی عدم اطمینان‌ها و محاسبه معیارهایی مانند احتمال شکست و شاخص قابلیت اطمینان مورد توجه قرار گرفته است. این تحقیق با اجرای تحلیل‌های یکسان بر روی سه سناریوی مختلف (خاک همگن، خاک سه‌لایه و شرایط شبه استاتیکی) و با استفاده از ۱۰ روش متداول تعادل حدی، قابلیت‌ها، دقت، کارایی و محدودیت‌های هر نرم‌افزار را ارزیابی کرده است. نتایج نشان می‌دهد که هر سه نرم‌افزار قابلیت انجام تحلیل احتمالاتی با دقت قابل قبول را دارند، اما هر یک نقاط قوت متمایزی ارائه می‌دهند: Slide2 با ابزارهای تخصصی و نمایش گرافیکی پیشرفته برای تحلیل‌های ریسک پیچیده ایده‌آل است؛ GeoStudio با رابط کاربری شهودی و یکپارچگی با ماژول‌های دیگر برای پروژه‌های معمولی مناسب‌تر است؛ و Plaxis LE با دقت بالای محاسباتی در مسائل پیچیده و رویکرد ترکیبی المان محدود تعادل حدی (FELA) برتری دارد. این مطالعه راهنمایی عملی برای مهندسان در انتخاب نرم‌افزار مناسب بر اساس پیچیدگی پروژه، سطح دقت مورد نیاز و منابع در دسترس فراهم می‌کند و بر مزایای رویکرد احتمالاتی نسبت به تحلیل‌های قطعی سنتی در مدیریت ریسک تأکید می‌ورزد.

https://jeg.khu.ac.ir/article_11045_85934679f30131d812a8c7475a7d0f74.pdf

دانشگاه خوارزمی زمین شناسی مهندسی 2228-6837 20 1 2026 06 08 Seismic Risk Assessment and Zoning in Urban Environments Using Spatial Multi-Criteria Analysis: A Case Study of Manjil, Iran ارزیابی و پهنه‌بندی ریسک زلزله در محیط‌های شهری با رویکرد تحلیل چندمعیاره مکانی: مطالعه موردی شهر منجیل ایران 86 110 11046 10.22034/JEG.2026.20.1.1020711 FA منوچهر مرتضوی چم‌چالی دانشگاه آزاد اسلامی غزاله محبی تفرشی دانشگاه خوارزمی امین محبی تفرشی شرکت آب منطقه ای البرز Journal Article 2026 06 08 Manjil City, situated in northern Iran, faces significant seismic risk due to its proximity to active fault systems and its role as a corridor for critical regional infrastructure. Past catastrophic events have underscored the necessity of robust spatial risk assessment to mitigate human, economic, and infrastructural impacts. This study presents a comprehensive seismic risk assessment and spatial zonation for Manjil using an integrated multi-criteria evaluation approach—coupling Geographic Information Systems (GIS), the Analytic Hierarchy Process (AHP), and fuzzy logic. Risk was modeled as a function of the interaction between seismic hazard potential and spatial vulnerability. Vulnerability indicators, including residential density, land-use patterns, and critical urban lifelines, were standardized and weighted through the AHP framework. Our findings indicate that high-density residential areas are the primary contributors to urban vulnerability, whereas critical infrastructure components are disproportionately vital during emergency response scenarios. For the hazard assessment, a range of proxies were analyzed, including proximity to faults, fault density, peak ground acceleration (PGA), active tectonic indices, topographic slope, and lithological characteristics. These parameters reveal heightened hazard levels in zones adjacent to active faults. By applying fuzzy membership functions and a gamma operator (γ=0.9), we generated an integrated earthquake risk map, classified into five vulnerability tiers ranging from ‘very low’ to ‘very high.’ The spatial analysis delineated four distinct high-risk focal zones within the urban footprint, driven by the convergence of elevated seismic hazards and dense concentrations of residential and critical infrastructure. This research demonstrates the efficacy of the GIS–AHP–Fuzzy integration in providing a reliable, data-driven framework for evidence-based urban planning and proactive seismic risk management in seismically prone regions. شهر منجیل به‌دلیل قرارگیری در مجاورت سامانه‌های گسلی فعال و استقرار در مسیر شریان‌های حیاتی منطقه، از کانون‌های پرریسک لرزه‌ای شمال ایران محسوب می‌شود. تجربه زمین‌لرزه‌های مخرب گذشته نشان می‌دهد که فقدان ارزیابی فضایی ریسک می‌تواند پیامدهای انسانی، اقتصادی و زیرساختی را تشدید کند. هدف این پژوهش تحلیل و پهنه‌بندی ریسک زلزله در محدوده شهری منجیل با بهره‌گیری از رویکرد تلفیقی سامانه اطلاعات جغرافیایی (GIS)، فرایند تحلیل سلسله‌مراتبی (AHP) و منطق فازی است. در این چارچوب، ریسک به‌عنوان برهم‌کنش خطر لرزه‌ای و آسیب‌پذیری فضایی مدل‌سازی شد. شاخص‌های آسیب‌پذیری شامل کاربری‌ها و تراکم مسکونی، کاربری‌های مهم شهری و شریان‌های حیاتی استخراج و پس از استانداردسازی در محیط GIS، وزن‌دهی آن‌ها با استفاده از AHP انجام گرفت. نتایج نشان داد کاربری‌های مسکونی به‌دلیل تمرکز جمعیت بیشترین سهم را در افزایش آسیب‌پذیری دارند، در حالی‌که زیرساخت‌های حیاتی نیز به‌دلیل اهمیت عملکردی در شرایط بحران نقش قابل توجهی ایفا می‌کنند. در تحلیل خطر، شاخص‌هایی نظیر فاصله و چگالی گسل‌ها، بیشینه شتاب زمین، شاخص زمین‌ساخت فعال، شیب و ویژگی‌های زمین‌شناسی بررسی شد که بیانگر وضعیت نامناسب‌تر بخش‌های مجاور گسل است. تلفیق لایه‌ها با تابع عضویت فازی و اپراتور گامای ۰٫۹ انجام شد و نقشه نهایی ریسک در پنج طبقه بسیار کم تا بسیار زیاد تهیه گردید. تحلیل فضایی نتایج نشان داد چهار پهنه کانونی ریسک بالا در محدوده شهری شناسایی است که ناشی از هم‌پوشانی خطر لرزه‌ای و تمرکز کاربری‌های مسکونی و زیرساخت‌های حیاتی است. یافته‌ها بیانگر کارآمدی رویکرد GIS–AHP–Fuzzy برای پشتیبانی از برنامه‌ریزی شهری و مدیریت پیشگیرانه ریسک در شهرهای لرزه‌خیز است.

https://jeg.khu.ac.ir/article_11046_9ff2d68a234ace2643d46c35b9002ab3.pdf

دانشگاه خوارزمی زمین شناسی مهندسی 2228-6837 20 1 2026 06 08 Assessment of the Quantitve Sutainability of the Mashhad-Chenaran Aquifer in the Mashhad city Area تحلیل پایداری آبخوان مشهد - چناران در محدوده شهر مشهد 11047 FA حسین محمدزاده دانشگاه فردوسی مشهد نازنین نثاری اشک زری دانشگاه فردوسی مشهد محمود ارجمند شریف شرکت آب منطقه‌ای خراسان رضوی Journal Article 2026 06 08 Groundwater resources in arid and semi-arid regions are increasingly subjected to intensive exploitation, posing serious challenges to the quantitative sustainability of aquifers. The Mashhad–Chenaran aquifer, one of the most important alluvial aquifers in northeastern Iran and the main source of drinking water for Mashhad city, has experienced increasing stress in recent years. This study evaluates the quantitative sustainability of the Mashhad–Chenaran aquifer based on an integrated analysis of well discharge, aquifer saturated thickness, specific yield (Sy), specific capacity (Q/s), and specific drawdown (s/Q) during the 2015–2016 to 2021–2022 hydrological periods.The results indicate a notable decline in well discharge, particularly in the southeastern and central parts of the aquifer. Concurrently, aquifer saturated thickness decreased, and the specific yield declined from approximately 0.95 to 0.25, corresponding to an approximately 74% reduction in the aquifer storage capacity. In addition, specific capacity decreased from about 0.63 to 0.43 MCM·yr⁻¹·m⁻¹, representing an approximately 32% reduction, while specific drawdown increased from approximately 1.56 to 2.30 m, indicating an increase of about 47% in water-level decline per unit discharge and a reduction in the hydraulic efficiency of groundwater exploitation. Areal sustainability assessment for the 2021–2022 hydrological period shows that approximately 35% of the aquifer area is classified as unstable, 42% as semi-stable, and only 23% as stable. Overall, the findings demonstrate a pronounced intensification of quantitative instability in the Mashhad–Chenaran aquifer and emphasize the need for revising groundwater abstraction practices, controlling pumping rates, and implementing continuous monitoring to ensure sustainable groundwater use. در مناطق خشک و نیمه‌خشک، فشار فزاینده بر منابع آب زیرزمینی، پایداری کمی آبخوان‌ها را با چالش‌های جدی مواجه ساخته است. آبخوان مشهد-چناران به‌عنوان یکی از مهم‌ترین آبخوان‌های آبرفتی شمال شرق ایران و منبع اصلی تأمین آب شرب شهر مشهد، طی سال‌های اخیر تحت تأثیر برداشت‌های گسترده قرار گرفته است. در این پژوهش، پایداری کمی آبخوان مذکور بر اساس تحلیل هم‌زمان تغییرات دبی چاه‌ها، ضخامت اشباع آبخوان، ضریب آبدهی ویژه، ظرفیت ویژه و افت ویژه طی دوره آبی 96-1395 تا 402-1401 ارزیابی شده است. نتایج نشان می‌دهد دبی چاه‌ها، به‌ویژه در نواحی جنوب شرقی و مرکزی آبخوان، کاهش محسوسی داشته و هم‌زمان، ضخامت اشباع آبخوان روندی کاهشی را تجربه کرده است. آبدهی ویژه آبخوان از حدود 0/95 به حدود 0/25 کاهش یافته که بیانگر کاهش حدود ۷۴ درصدی ظرفیت ذخیره‌سازی آبخوان می باشد. همچنین، ظرفیت ویژه از حدود 0/63 به 0/43 میلیون مترمکعب در سال کاهش‌یافته که معادل کاهش حدود ۳۲ درصدی این شاخص است. در مقابل، افت ویژه از حدود 1/56 به 2/30 متر افزایش یافته که نشان‌دهنده افزایش حدود ۴۷ درصدی افت سطح ایستابی به‌ازای دبی برداشت و کاهش کارایی هیدرولیکی سیستم بهره‌برداری آبخوان است. نتایج تحلیل مساحتی پایداری کمی آبخوان در دوره آبی 402-1401 نشان می‌دهد که حدود ۳۵ درصد از مساحت آبخوان در وضعیت ناپایدار، ۴۲ درصد در وضعیت نیمه‌پایدار و تنها ۲۳ درصد در وضعیت پایدار قرار دارد. نتایج این پژوهش بیانگر تشدید ناپایداری کمی آبخوان مذکور و بازنگری در الگوی بهره‌برداری و کنترل برداشت به‌منظور حفظ بهره‌برداری پایدار از منابع آب زیرزمینی منطقه است.

https://jeg.khu.ac.ir/article_11047_45d38ce7f5231602e24a2103a0300ae6.pdf